12 pm na ng gabe ng maisipan kong ilathala ang nararamdaman kong emosyon dito sa multiply. Malayo narin ang nalakbay ko base sa mga naranasan ko ngunit kontra dito
ang mga magulang ko na nagsasabing marami pa daw akong bigas na kakainin.
Anu ba ang relasyon ng bigas sa emosyon ko? Nagmamahal ba ito? Hindi naman siguro…
Baka ang pinagkatulad ng bigas at ng emosyon ko ay… ang pagtatago nito…

Kahapon nagkasundo kami ng taong nakilala ko nag magkita upang kilalalnin ang isa’t isa, eyeball kung baga pumayag naman sya. Oo nga pala sa UST ako nag aaral at sya naman taga FEU. 8:30pm na ng gabe ng matapos ang practice namin para sa paparating na himig tomasino sa disyembre. 8 pm palang ay text na sya ng text at ako di ko alam kung pano magpapaliwanag na talagang na extend ang practice (sa totoo lang gusto ko na tumakas makita lang sya). Nang matapos na ang practice ay dagli akong naghanda at pumatungo sa dapitan, sa jabee kase kame magkikita. Eksaktong 8:35pm nakarating ako sa dapitan jabee at nagmasid at di ko naman sya nakita, kinabahan na ako na baka nagalit at umalis, sinubukan ko syang i-text at nagreply naman andun na daw sya hehe (natatawa ako kase wala nga ako makita) at ayun natanaw ko si mokong ^_^) naka Tamaraw shirt o_^). Di ko talaga alam ang sasabihin ko sa simula, sa totoo lang kase di ako sanay sa eyeball kung ayun man ang tawag dun, nangingibabaw ang takot sa akin kapag naririnig yun, ngunit sa sitwasyong ito ay kakaiba sapagkat may naramdaman akong kakaiba…

Pumasok na kame sa jabee at umorder ako nga pala ang nauna at sumunod sya, umupo ako sa sulok na tanaw ang kalye ng asturias. Di talaga ako makakibo nung una, ayun sya nagsimula ng usapan at makalipas lamang ang 5 minuto ay para na kaming “ISDANG NAGPATIANOD SA ILOG” na hindi na kami maawat na makipag usap sa isa’t isa. Madami kaming napag usapan tungkol sa buhay nya… buhay ko… dama ko ang pagiging konektado namin… sapagkat halos lahat ng interes nya ay kaparehas ng sa akin. Inalok nya ako ng inorder nyang burger sabi ko “Ayaw ko” pero nung nilapit nya sa akin yung burger haha para akong batang napa OO at kinagat ito haha (aayaw ayaw pa eh kakagatin din naman) haha Ayun may sakit ako nung mga panahong iyon lagnat at ubo kaya naman medyo matamlay ako buti nalang dahil sa kanya nabuhayan ako ng dugo.

9:45pm na lumalalim na ang gabi at sinimulan na nyang sabihin na kapag gusto ko na daw umuwi ay sabihin ko lang… Sa isip isip ko (Oo nga gumagabi na gusto ko na umuwi… pero… gusto ko pa makasama to`ng mokong na toh… basta… di muna ako uwe…) ayun ang naglaro sa utak ko. Sadya akong natuwa sa kanya sa totoo lang… Para sa akin napaka talino nyang tao dahil madami syang alam. Madami akong natutunan sa kanya ng gabing iyon… wari’y ayaw ko ng pakawalan ang pagkakataon. Tinanong nya ako kung boring syang kausap ako nalamang ay napangiti at sabi ko “tatagal ba ako dito ng higit isang oras kung boring ka hehe”

10pm na at muli syang nagtanong “Uy! Gabi na baka gusto mo na umuwi…” sabe ko naman sa kanya sige 10:15pm uwi na ako ^__^). Sa tuwa ko at tinago ko pa ang resibo nang inorder ko sa jabee… ganun kase ako mahilig sa resibo lahat ng gastusin ko ay naka account ^_^)v

10:15pm nagyaya na akong umalis, naglakad kami sa kahabaan ng asturias at para akong turista at sya ang tour guide ko, although UST ako nag aaral hindi ko padin alam ang pasikot sikot sa paligid ng uste kaya naman ako ay kanyang pinagtatawan. Sya kase ay sa laon laan lang nakatira na ngayon ay sa España na lumipat. Nakarating kami sa laon laan at naglakad kami, inihatid nya ako sa sakayan, habang naglalakad kami hinawakan nya ang bag ko na para bang hinihila nya ako o pinipigilang umalis… ang kaning kakaba kaba ay sumaya at ngayon ay unti unti ng nalulungkot sapagkat panahon na upang maghiwalay… di ko alam kung anu sasabihin sa kanya… basta ang alam ko malungkot ako na masaya… sabi ko nalang “Uy ingat ka sa pag uwi ha! Text text nalang” wika naman nya… “Sige!” sabay banat ng ngiting mokong ^_^)v

habang binabaybay ko ang kahabaan ng Rizal avenue pauwi sa amin ay sya ang lulan ng aking isipan… Ginulo nya ang buhay ko s apositibong paraan. Hinayaan nyang makapasok ako sa mundo nya… mundo nyang makulay… na talaga naman kapag nakapasok ka ay mahihirapan ka ng makalabas sapagkat magugsutuhan mo talaga…

Nakakatuwa nga naman ang buhay kolehiyo,,, madami kang mararanasan… madami kang makikilala…

labas masok ang tao sa buhay mo…

ngunit ang taong nakasalamuha ko ng gabing iyon…

lumabas ba sa mundo ko?…

para sa akin hindi…

andun padin sya…

nakatawang mokong sakin…

haaayyy 3am na… tulog na ako antok na ako…

sana sa panaginip nalang kami mag kita muli
Pinag isip mo ako :flat:
(maikling kwento na walang sukat at pormal na anyo , inilathala sa malayang paraan)
-ni: Rene Reeve Rivera
(Sir Ren)

 

October 9th, 2008 by renereeve 18 M student from University of Santo Tomas who found love in FEU ^_^)v I love creating short poems and stories (Filipino/English). I'm taking up B.S.E. major in English! My world revolves around Music, Photography and Literature : http://www.renereeve.multiply.com